


ماهی بيچاره! تا حالا هيچکی زندهاش رو نديدهبوده گويا! دليلش هم اينه که محل زندگيش در عمق ۶۰۰ متری (و يا بيشتر) از آب درياست. فکر ميکنم ۶۰۰ متر... يعنی جايی که هيچ اشعهای از خورشيد بهش نميرسيده. لابد برای همين هم اينقدر قيافهاش تکامل نيافته است: هيکلش فقط شامل يک دهان و آروارهی عظيمه، با يک دم طولانی ( ۱.۵ متر طول کل بدنشه)، هيچ جايی برای مغز، قلب و ساير امعاء و احشامی که در خور يک همچين هيکلی باشه وجود نداره!

ولی بيچاره سرنوشت تلخی داشته: فکر کن هزارها سال در يک همچين عمق دور از دسترسی زندگی کنی و برای خودت هيولای نفرتانگيز و ترسآوری بوده باشی اون تهتهای اقيانوس، بعد يک روزه پيدات کنن، و بخوان برای انواع و اقسام آزمايشهای دردآور بياورندت در يک آکواريوم فسقلی، اون هم در معرض نور! بيچاره کوسه خانوم، هم ديده اين زندگی با ذلت و خواری اصلاً فايده نداره، در عرض يکی دو ساعت به رحمت ابدی رفته...

خبرگزاری رويتر اين گزارش ويديويی رو تهيه کرده.