تبليغاتX
آينه
سه شنبه بیست و سوم اسفند 1384
ايران کلوئيدی
داشتم نتايج نمونه‌هام رو با ميکروسکوپ الکترونی می‌ديدم که چشمم افتاد به اين بخش از نمونه.

ايران کلوئيدی

اين گلوله‌ها ذرات پليمری هستند معلق در آب با اندازه‌ی حدود ۲۰۰ نانومتر (۹-۱۰ متر) که به روش پليمريزاسيون امولسيونی تهيه شدن و معمولاً يک توزيع نا‌منظم دارن. برای خودم که خيلی عجيب و جالب بود که به طور اتفاقی اينجوری کنار هم شکل نقشه ايران رو گرفتن. بهش دريای خزر و خليج‌فارس رو اضافه کردم. ازش پرينت که گرفتم سوپروايزرم ديد و کلی کيف کرد، گفت بايد تو روزنامه‌های ايران چاپ کنی. بعد دولت کشورت (البته اون ميگه ملا‌ها!) بهت جايزه ميده و ميگه که معجزه شده! بيچاره نميدونه که تو کشورم اين مسائل کاملا عادی هست: وقتی عکس رهبر رو روی ماه می‌بينند و دور کله رئيس‌جمهورمون هاله نور دراومده و ... ديگه چند تا ذره نا‌قابل که تازه اونم به شکل مشکوک حالت نقشه کشور رو گرفتند، چه جذابيتی می‌تونه داشته باشه؟