آينه

تشکرنامه:
از همه‌ی کسانی که به روشهای مختلف، تبريک تولد گفتند، سپاسگزارم. چقدر بيست و هفت سالگی شيرين‌تر و دلپذيرتره با اين همه مهربانی!

خبرنامه:
شماره‌ی يک: بيست و هفت سالگی برايم آمد داشت، جايزه گرفتم.
شماره‌ی دو: تحويل پايان نامه‌ام، يک ماه به تعويق افتاد، حالا که می دانم زمان دارم، افتاده‌ام به وقت تلف کردن.

پرسش‌نامه:
هيچ شده فکر کنيد جهان به کجا می‌رود؟ منظورم اتفاقات سياسی و اجتماعی نيست، هدف و آخر جهان را می گويم (ديدگاه دینی و غير دينی). منظورم البته پيش‌بينی آخر و عاقبت جهان و بيگ بنگ هم نيست. می‌خواهم جواب کسی را بدهم که می‌پرسد خوب، آخرش که چه؟! گيرم که همه‌ی موجودات زنده خودشان را باز توليد کردند و اين چرخ، هی چرخيد و چرخيد، بعد چه؟ ضمناً جهان هم که، (حتماً توجه داريد!)، فقط شامل انسان‌ها، و موجودات زنده نمی‌شود.